छखा छेँय् माजु– भौ जक च्वनिगु । याकः काय् ज्याया झ्वलय् परदेशय् वनाच्वंगु जुयाच्वन । अय्नं माजु व भौ तसकं मिले मजू ।
निम्हं लः व मि थें ।
न्हिया न्हिथं थें निग्ति निग्ति खँय् लाक्वपाक्व धयाः ल्वाइगु ।
छेँय् तसकं अशान्ति ।
छन्हुं भौम्ह तसकं तं वयेकाः थःछेँ वनाः मांम्हेसित नुगःमछिंका ख्वख्वं खँ कन ।
मांम्हेसिनं म्ह्याय्यात धाल, ‘थ्व दक्वं दुखं पार लगे जुइगु जिके छगु उपाय दु तर सुनां नं सिइके मज्यू खँ ला !’
म्ह्याय्, ‘धयादिसँ मां ! जिं थ्व दुखं पार जुइत न्ह्यागु यायत नं तयार दु ।
मां – स्व नानि ! छ थथे भाःत मदुबले बुरीम्ह माजुयात याकःचा त्वःताः थःछेँय् च्वं वयेगु बांमलाः । त्वाः समाजं छु धाइ ? बरु छं छगू आँत यायेमाः । जिके छगू बुलुहुं ज्या याइगु विष वासः दु । छिमि माजुयात न्हिं छगु मात्रा दुरुलिसे लच्छितक नकि । बुढि वासःया प्रभावं सी, स्याःगु थें नं च्वनी मखु । अले छंगु दुःखया कारण नं ल्यनीमखु । उबलेतक न्ह्याग्गु धाःसां सह या, ख्यालं ख्यालं सां मतिना क्यं । बुढिया सेवा यानाः न्ह्याथे यानाःसां माजुयात लय् तायेका ति ।
म्ह्याचं थः माम्हं स्यंथें वासः ज्वनाः छेँय् लिहाँ वल । व हे बहनी दुरुइ वासः ल्वाक छ्यानाः माजुम्हेसित बी यंकल ।
माजुम्ह तम्वयेका च्वनाच्वन ।
भौ – जिगु तःधंगु गल्ती जुल, छिलिसे ल्वाय् लात । जितः क्षमा याना बियादिसँ, अले दुरु भपियादिसँ ।
माजुम्हं न्वमतू । भौम्हं दुरु नापं सं दिकावन । भौम्ह वने धुंका माजुम्हं दुरु त्वनाः द्यन ।
कन्हय् सुथ जुल । माजुम्ह दना वः बले भौम्हेस्यां छेँ सुचुपिचुका ज्या दक्वं सिधयेका तल ।
माजु भुतुली वनेवं साक्क चिया बिल । साक्क भिंक जा थुल, नसा ज्वलं दयकल ।
माजुम्ह अजूचाः । अय्नं न्व मवाः । खुरुखुरु नयाः वन । बहनी दुरु बी हल । भौम्ह वने धुंकाः त्वनाः द्यन ।
निन्हु स्वन्हु लिपाः भौं नं माजुया तुति तिकेगु, चिकं बुका खूब सेवा यायां वन । दुरुइ वासः ल्वाकछ्याना नं त्वंकु त्वंकुं वन । आ माजुं न मतिनां क्यना हल, भौलिसे दुःखसुखया खँ ल्हायेगु, नं मनं न्यनेगु यात ।
एवं तरिका २५ दिन जुल । माजुं भौयात सःता थःगु पुख्र्यौली चुरा सिखः बिल । धुकूया ताःचा मतिनापुर्वक बिल ।
थगु कोथाय् वये धुंकाः भौया मनय् अनेक तर्कना जुल ।
माजु न्यान्हुं अप्वः मम्वाइगु जूगुलिं आत्मग्लानी जुयावल । चच्छी ख्वल, द्यँ न मद्यं ।
सुथय् न्हापां थःछेँय् वना हाकनं मांयाथाय् ख्वख्वं मन्दविषया तोड माल धकाः धाल ।
मांम्ह थ म्ह्याय्या ह्यूगु मन खनाः लय्तायाः धाल– व वासः बिख मखु….. व ला तागतया वासः खः, छुं जुइ मखु धुक्क जु, व छंगु दुखः लंकेगु अमृत खः । म्ह्याय्म्ह खुशी व पस्चातापया भावं ह्वाँय्ह्वाँय् ख्वल ।
